برای تو

یک نفر هست

مهربانم ، ای خوب !

یاد قلبت باشد ؛ یک نفر هست که اینجا

بین آدم هایی ؛ که همه سردو غریبند با تو

تک و تنها ، به تو می اندیشد

و کمی ،

دلش از دوری تو دلگیر است ...

مهربانم ، ای خوب !

یاد قلبت باشد ؛ یک نفر هست که چشمش ،

به رهت دوخته بر در مانده

و شب و روز دعایش این است ؛

زیر این سقف بلند ، هر کجایی هستی ، به سلامت باشی

و دلت همواره ، محو شادی و تبسم باشد ...

مهربان ، ای خوب ! یاد قلبت باشد ؛

یک نفر هست که دنیایش را ،

همه هستی و رویایش را ، به شکوفایی احساس تو ،

پیوند زده

و دلش می خواهد ، لحظه ها را با تو ، به خدا بسپارد ...

مهربانم ، ای خوب !

یک نفر هست که با تو

تک و تنها ، با تو

پر اندیشه و شعر است و شعور !

پر احساس و خیال است و سرور !

مهربانم ! این بار ، یاد قلبت باشد ؛

یک نفر هست که با تو ، به خداوند جهان نزدیک است

و به یادت ، هر صبح ، گونه سبز اقاقی ها را

از ته قلب و دلش می بوسد

و دعا می کند این بار که تو

با دلی سبز و پر از آرامش ، راهی خانه خورشید شوی

و پر از عاطفه و عشق و امید

به شب معجزه و آبی فردا برسی ...

سبب گر بسوزد مسبب تو هستی

سبب ساز این جهان تویی

در این حال مستی صفا کردم

تو را ای خدا من صدا کردم

از این روزگاری که من دیدم

چه شب ها خدایا خدا کردم

نهادم سر سجده بر خاکت

تو را ای خدا من صدا کردم

که از من نگیری صفای دلم را

به راه محبت تو دانی خدایا چها کردم

سبب گر بسوزد مسبب تو هستی

سبب ساز این جهان تویی

زِ دست که آید که دستم بگیرد

مرا سایه ی امان تویی

در این حال مستی صفا کردم

تو را ای خدا من صدا کردم

از این روزگاری که من دیدم

چه شب ها خدایا خدا کردم

نهادم سر سجده بر خاکت

تو را ای خدا من صدا کردم

من خزانم زاده پاییز ، فصل هزار رنگ طبیعت . شاهد فرو ریختن برگ ها وناله های درختان لخت در زیر تازیانه ی باد وحشی بوده ام . در روحم آثار تازیانه ی بیرحم زمانه باقیست . امیدم کبوتریست سپید از سرزمین روشنا یی ها که روح حیات را در من می سراید آری در من خزان . شب و روزم را به آوای خوشش پیوند زده ام . آوایی که به مانند لالایی خوش فرشتگان است . پرنده ام از عشق برایم سرود و از دوستی . روزگاری گذشت و من سرگشته ناگهان خویش را شیفته و مفتون کبوتر یافتم . اسم این حس جدید چیست ؟ کبوتر گفت عشق . عشق ! مگر من خزان هم عاشق می شوم . آه خدایا این چه حسی است ؟ شیرین است آری شیرین است ، اما نه می ترسم . من از این احساس می ترسم . بهار که بیاید او در پی جفتش خواهد رفت و من خزانی غارت شده خواهم ماند . ابرها بارها و بارها بر غصه ام با من گریستند این خزان بارانی ترین خزان دنیا شد .

دوست داشتم پرنده ام را در قفس محبوس کنم تا بهار او را از من نگیرد . اما پرنده ام در قفس جان خواهد داد . نه نه ....

اگر پرنده ام بمیرد من نیز نابود می شوم . چه سرنوشت شومی است برای این من خزان . نه توان دیدنش در قفس و نه توان پرکشیدنش را دارم . بارها و بارها پرنده ام را از سر عشق آزرده ام  . اما من ، من خواهم مرد تا پرنده ام در بهار سرخوش و شاد بال بگشاید و آشیانه ای بر سرسبزترین درخت نارون بنا کند و با مرغکی زیبا از دیار آرزوها همخانه شود . آری من پرنده ام را دوست می دارم به وسعت تمامی قلبها ، عشق ها و پاکی ها ... و زندگی را به او هدیه خواهم ساخت حتی به قیمت نابودی خویش . ( اما جدی نگیر نمیذارم بری چون ... )

دلم تنگ است اين شبها يقين دارم كه مي داني .

صداي غربت من را ز احساسم تو مي خواني

. شدم از درد و تنهايي گلي پژمرده و غمگين .

ببار اي ابر پاييزي كه دردم را تو مي داني .

ميان دوزخ عشقت پريشان و گرفتارم .

چرا اي مركب عشقم چنين آهسته مي رانی .

 تپش هاي دل خستم چه بي تاب و هراسانند .

 به من آخر بگو اي دل چرا امشب پريشاني .

 دلم درياي خون است و پر از امواج بي ساحل .

درون سينه ام آري تو آن  موج هراساني .

هماره قلب بيمارم به ياد تو شود روشن .

 چه فرقي مي كند اما تو كه اين را نمي دانی .

خداوندا

 اگر روزي بشر گردي

 ز حال ما خبر گردي

 پشيمان مي شوي از قصه خلقت

 از اين بودن از اين بدعت

 خداوندا

نمي داني که انسان بودن و ماندن در اين دنيا

چه دشوار است

 چه زجري مي کشد آنکس که انسان است

و  از احساس سرشار است

«معنای عشق»

خداوندا در این سکوت وتنهایی بار دیگر

 به تو پناه آورده ام

تا پناهگاهم شوی می دانم اگر رحمتی باشد

از توست و

اگر عشقی باشد باز هم از توست .

 ای بخشنده ترین و مهربان ترین

با تمام وجود می پرستمت و

عاشقانه نام مقدست را بر زبان می آورم .

تویی که معنای واقعی عشقی......

صدای خيس بارون رو می شنوی؟ آسمون دلش گرفته...

آسمون داره اشک ميريزه....... دل خيس آسمون داره داد ميزنه .

کجايی پس؟ انگار آسمون هم انتظار می کشه.. آسمون داره گريه می کنه..

درست مثل من.. من از شادی اشک می ريزم اون از غصه...

آخه من تو رو دارم و اون نداره

_{خداوندا !}

_{خدمت بندگانت را نصیبم کن و بار مردمانت}

_{را بر دوشم گذار که با این کار معنا یابم .} 

_{خدایا « تسلیم را پیراهنی کن و به من بپوشان}

_{رضا را جامی کن وبه من بنوشان دیدارت را}

_{شربتی کن وبه من بچشان و مهرت را بذری کن}

_{در دلم بنشان .} 

ای بت زیبایم ! که راز جمالت هنوز سربسته است .

ای دوازدهمین خم عشق ! بیا و حدیث جان را در گوش

عاشقانت بخوان و همه را جامی از می معرفت عطا نما.

ای بهشت مجسم ! دنیا بدون حضور تو چونان شوره زاری

خشک است .

بیا که دل همگان بی حضورت چونان لاله پرپر خونین است

و امید به آمدن تو دارند بیا و دل دردمندشان را مرهمی بخش

بیا .......................

 وقتي چشمات ديگه اشكي براي ريختن نداره...

وقتي ديگه قدرت فرياد زدنم نداري......

وقتي ديگه هر چي دل تنگت خواسته گفتي...

وقتي از درون تمام وجودت يخ زده....

وقتي ديگه هيچ كس تو رو درك نمي كنه....

وقتي تنها ترين تنهاي دنيا هستي....

و وقتي باد شمع اتاقت رو خاموش كرد...

بدان که هنوز تنها نيستي چون اول خدا رو داري

و بعد منو

شب بي تو شب حسرت شب يلداي بيداري